| Profileฉันอยากมีคำว่าเรา ฉันอยา...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
February 03 ตื่นมากับเช้าที่สดใส
เป็นห่วงเธอมากอยากให้รู้
สิ่งที่เธอทำอยู่มันอันตรายรู้ไหม
รักคนมีเจ้าของก็เหมือนลองเล่นกับไฟ
วันหนึ่งวันใดไฟอาจเผาใจเธอ
ลองหันมามองฉันบ้าง
คนอยู่ข้างๆหัวใจยังว่างเสมอ
รอเพียงให้เธอหันมาพบเจอ
เพื่อรับรู้ว่าคนที่ห่วงใยเธอเสมอ
...เค้ารักเธอ มากมาย 
ทดสอบตัวเอง
ผจญภัยตามล่าหาขวัญตัวเอง
1. ค่ำคืนที่บ้านไร้ผู้คน เธอหลับบนโซฟาโดยไม่รู้ตัว บรรยากาศวังเวงเย็นยะเยือก เธอคิดว่าเธอจะเดินทางไปพบเจอสิ่งใดในฝัน
ก. ฝูงปีศาจลูกกวาด สีสันและรูปทรงน่ารัก ในความน่ากลัวของมัน
ข. ศพนอนเกลื่อนพื้น ทุกเท้าที่ก้าย่างจะต้องเหยียบลงบนศพนั้น อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ค.ผีหน้าตาสยดสยอง น้ำหนองไหลเยิ้มออกมาตามแผลพุพอง เหมือนที่เคยดูในภาพยนตร์
ตอบ ก. เธอจินตนาการถึงเรื่องน่ากลัว น้อยครั้งมากและถ้าจะคิดก็เพียงแค่แวบเดียว
ตอบ ข. เธอมีจินตนาการถึงเรื่องน่ากลัว มากเกินกว่าคนทั่วไปและมักเป็นการสร้างภาพขึ้นมาหลอนตัวเองแท้ๆ
ตอบ ค. เธอมีจินตนาการถึงเรื่องน่ากลัว อย่าที่คนอื่นเค้าเป็นกัน สรุปคือจินตนาการเธออยู่ในระดับปกติของมนุษย์
2. และถ้ามันไม่ใช่ความฝัน (บรื๋อ...) เธอคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์อย่างไรต่อมา...
ก. สิ่งที่เธอฝันในข้อ 1 ยิ้มให้เธอและพูดกับเธอว่า "หนูจ๋า ไม่ต้องกลัว แค่ฉันอยากเป็นเพื่อนเธอเท่านั้น"
ข. สิ่งที่เธอฝันในข้อ 1 เธอแอบมองมันอยู่ โดยที่มันไม่เห็นเธอ
ค. สิ่งที่เธอฝันในข้อ 1 จ้องมองเธอและเธอไม่สามารถเคลื่อนไหวตัวเองได้ ปล่อยให้มันจ้องอยู่อย่างนั้น
ตอบ ก. ยามที่เธอเกิดเหตุการณ์สยดสยองหรือน่าสะพรึงกลัว เธอควบคุมตัวเองได้และสามารถเป็นที่พึ่งของเพื่อนๆได้
ตอบ ข. เธอพยายามจะหลีกเลี่ยงภาพหรือเหตุการณ์สยดสยองน่ากลัว เช่นเดินหนีไปจากที่นั้นๆ หรือปิดตาไม่มองไม่ดู
ตอบ ค. เมื่อพบเจอเหตุการณ์สยดสยองอย่างที่เธอไม่ทันตั้งต้อง เธอมักจะทำอะไรไม่ค่อยถูกและจำภาพนั้นติดตาไปหลายวัน
3. เอาละ...สิ่งน่ากลัวนั้น กำลังพุ่งตรงมายังเธอ ในวินาทีนั้น เธอคิดว่าอะไรคือสิ่งที่ช่วยปกป้องคุ้มครองเธอ
ก. เพื่อน...ขอแค่เพื่อนอยู่ร่วมกันหลายๆคน (โดยไม่ทิ้งกันด้วยนะ) เธอก็ใจชื้นขึ้นเยอะ
ข. เครื่องรางของขลังที่เธอมักพกติดตัว เวลาต้องเดินทางไกลเสมอ
ค. ผู้มีเวทมนตร์คาถาปราบสิ่ง ๆ นั้นหรือผู้เชี่ยวชาญ เช่นสัปเหร่อ,อาจารย์สอนการชำแหละศพ ฯลฯ
ตอบ ก. ความกลัวของเธอ มักจะเกิดขึ้นเมื่อเธออยู่คนเดียวและที่สำคัญเธอเป็นคนขี้เหงาต้องการคนเข้าใจความรู้สึกขี้หวั่นวิตกของเธอ
ตอบ ข. เมื่อเกิดเหตุการณ์รน่าสะพรึงกลัว เธอมักจะต้องพึ่งตัวเองเสมอและเธอมีเคล็ดลับส่วนตัวในการปลอบความรู้สึกตัวเอง
ตอบ ค. หลังจากเหตุการณ์สยดสยองหรือลึกลับน่าสะพรึงกลัวผ่านไป เธอมักคิดถึงวิธีการที่จะไม่ทำให้เธอ ต้องพบเจอกับมันอีก แม้ว่าจะเดือดร้อนผู้คนหรือเป็นไปได้ยากก็ตาม
4. และเมื่อเธอวิ่ง ๆๆ เธอคิดว่าอะไร จะรออยู่ข้างหน้าเธอ
ก. ประตูกว้าง บรรยากาศข้างนอกประตูมืดสนิด จนทำให้เธอคิดว่า อาจมีสิ่งน่ากลัวรอเธออยู่ข้างนอกอีกแล้ว
ข. หลุมใหญ่ ให้เธอต้องใช้พละกำลัง กระโดดข้ามหลุมนั้นไปให้ได้
ค. สัตว์น่ารัก น่าขยะแขยงเช่นหนอนนับพันตัว,ฝูงหนู่คลานกันยั้วเยี้ย
ตอบ ก. เมื่อเกิดเหตุการณ์น่าตกอกตกใจและเธอหลีกเลี่ยงไม่ได้ บางครั้งเธอจะกล้าบ้าบิ่นขึ้นมาและฝืนสู้กับมัน ทั้งๆที่ในใจหวาดกลวั
ตอบ ข. เธอมีสติพอสมควรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า และถ้ามันเกิดบ่อยๆ เธอจะเกิดความเคยชิน มากกว่าหวาดกลัวเหมือนเดิม
ตอบ ค. เธอขวัญอ่อนแทบทุกเรื่อง ทั้งๆที่บางเรื่อง คนอื่นเค้าไม่กลัวกัน จนเพื่อน ๆ มักหัวเราะในความเป็นคนขวัญอ่อนของเธอ
5. เธอหนีออกมาจากสิ่งที่น่ากลัวนี้นได้แล้ว เมื่อหันไปมองสถานที่เกิดเหตุ เธอคิดว่าจะเห็นอะไร
ก. สถานที่เกิดเหตุนั้น หายวับไปในพริบตา ราวกับว่ามันไม่เคยมีอยู่ ณ ตรงนั้นมาก่อน
ข. สิ่งที่น่ากลัวที่เธอเห็น ไม่สามารถตามเธอมาได้และเธอหัวเราะให้มันด้วยความสะใจ
ค. สิ่งน่ากลัวเหล่านั้น แสดงอาการโกรธอย่างมาก ที่ไม่สามารถทำร้ายเธอได้
ตอบ ก. เธอค่อนข้างมีความเชื่อเรื่องลี้ลับและปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติและมักมีที่พึ่งทางใจต่อสิ่งนั้นๆ
ตอบ ข. ขวัญของเธอมีความเป็นเด็ก 'ขวัญเด็ก' และ 'ขวัญผู้ใหญ่' ปนอยู่ถ้ามีคนกลัวหรืออ่อนแอกว่าเธอในเหตุการณ์เดียวกันกับเธอ จากที่เธอเคยอ่อนแอและหวากลัว เธอจะเปลี่ยนเป็นเข้มแข็งในทันที
ตอบ ค. เธอควรปล่อยวางและกล้าที่จะเผชิญต่อสิ่งที่เธอหวาดกลัวมากกว่านี้ เชื่อเถอะว่าความเป็นคนขวัญอ่อนในเรื่องนั้นๆ เป็นเพราะเธอไม่พยายามทื่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองมากกว่า
วันนี้เอาเรื่องผีๆๆมาฝากด้วยนะ เรื่อง มือลึกลับ ในโรงเรียนของฉัน มีพื้นที่กว้างถึงสามสิบกว่าไร่ ซึ่งสมัยที่ฉันเรียน ม.1 นั้น บรรยากาศดูน่ากลัวมาก เพราะอาคารเรียนหลายหลังเป็นอาคารไม้เก่าๆ ผุพังด้วยความทรุดโทรม วันหนึ่ง ฉันไปยืนใกล้ ๆ ตรงพื้นไม้อาคารที่เป็นรูโหว๋ใหญ่ ข้างล่างเป็นน้ำแต่คนลงไปซ่อนตัวไม่ได้ ก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อมีมือยื่นขึ้นมาจับขาฉันไว้แน่น!!! ฉันร้องกรี๊ดร้องสุดเสียง สลัดขาให้พ้นจากมือนั้น เพื่อนๆที่ยืนอยู่ใกล้ฉัน ก็เห็นมือนั้นด้วย เธอบอกว่าเหมือนมีคนตายบวมจนดูเละ นักเรียนคนอื่นก็เคยเจอมือลึกลับ โผล่ขึ้นมาจับขาเหมือนกันฉันเช่นกัน 
และแล้วสาระในวันนี้ก็หมดลงแล้วนะค่ะเพื่อนๆ ยังไงก็ขอบคุณนะค่ะที่เข้ามาเยี่ยมกันอ่ะขอบให้ทุกคนมีความสุขนะค่ะวันนี้เหนื่อยแล้ว แล้วเจอกันอีก2-3วันนะเพราะว่าช่วงนี้ไม่ค่อยได้อัพสักเท่าไรถ้าว่างเว้นไปนานยังไงก็จะหาอะไรดีๆมาให้เยอะๆนะจ้ะ
    TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://rattanaupapong.spaces.live.com/blog/cns!7C375998DB14AA75!353.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
